Przedsiębiorca
5 grudnia 2018

Zasady prowadzenia księgowości uproszczonej

Zanim jeszcze zarejestrujemy działalność gospodarczą, musimy podjąć decyzję, dotyczącą sposobu prowadzenia księgowości.  Jest to tym trudniejsze, że nie wiemy nawet jeszcze jakie dochody będziemy osiągać, a zatem ostatnie, na co chcielibyśmy się narazić, to konieczność inwestowania w skomplikowane narzędzia analityczno-finansowe. Księgowość uproszczona to najbardziej popularny rodzaj rozliczania, zwłaszcza wśród mikro oraz małych przedsiębiorstw.

Dla kogo?

Z księgowości uproszczonej, nazywanej także „małą księgowością”, mogą korzystać: osoby fizyczne i spółdzielnie socjalne, a także spółki cywilne, jawne i partnerskie osób fizycznych.  Warunek jest jeden: uzyskane przez nie przychody z tytułu sprzedaży towarów, usług, produktów i operacji finansowych w poprzednim roku obrotowym nie mogą wynosić więcej niż 1,2 mln euro. W wypadku przekroczenia tego pułapu przedsiębiorca zobligowany jest do prowadzenia pełnej księgowości.

Podmioty, które spełniają powyższe kryterium finansowe, mogą prowadzić księgę przychodów i rozchodów (KPiR), czyli stosować uproszczoną formę ewidencji operacji gospodarczych.

Limit umożliwiający stosowanie księgowości uproszczonej,  przelicza się po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski na 30 września roku poprzedzającego rok obrotowy.

Księgowość uproszczona – trzy formy rozliczania działalności gospodarczej

Formuła uproszczonej księgowości nie odnosi się jedynie do podatkowej księgi przychodów i rozchodów (KPiR).  W zależności od potrzeb przedsiębiorca może wybrać jeszcze dwa inne sposoby rozliczenia podatkowego, to znaczy: ryczałt ewidencjonowany albo kartę podatkową.

Księga przychodów i rozchodów 

Ta, najmniej skomplikowana, forma opodatkowania największą  popularnością cieszy się przede wszystkim wśród mikroprzedsiębiorców  Firma rozliczająca się w ten sposób, zobowiązana jest do płacenia podatków za okresy, w których wypracowała zysk.  Podatek od dochodu, może być obliczany na zasadach ogólnych, czyli w oparciu o stawki: 18% i 32%, lub też liniowo, w oparciu o stawkę równą 19%.

Ryczałt ewidencjonowany

Innym, często stosowanym rozwiązaniem jest rozliczenie ryczałtowe.  W takim wypadku podatek obliczany jest na podstawie uzyskiwanych przychodów (z pominięciem kosztów).  Ma to swoje minusy, ponieważ przedsiębiorca, nawet w obliczu straty zobligowany jest by uregulować zobowiązanie podatkowe.   Plusem jest jednak to, że stawki ryczałtu wynoszą  od 3% do 20%, czyli są zdecydowanie niższe niż standardowe stawki podatkowe.

Karta podatkowa

Trzecia formuła opodatkowania jest najmniej popularną, ze względu na ścisłe kryteria dotyczące: rodzaju prowadzonej działalności, miejsca jej wykonywania, oraz liczby zatrudnianych pracowników. Stała stawka podatku jest niezależna od osiąganego przychodu, zaś jej wysokość odnajduje się w specjalnej tabeli, dostępnej na stronie internetowej organu wydającego Monitor Polski.

Samodzielnie czy z pomocą biura księgowego?

Własnoręczne prowadzenie księgowości, zwłaszcza w uproszczonej formule, nie wymaga specjalistycznych uprawnień.  Można nawet korzystać z programów księgowych online, nie zastąpi to jednak usług biura rachunkowego.  Nawet jeżeli prowadzimy tak zwaną „małą księgowość” może zajść konieczność poddania się kontroli skarbowej.  Rzetelne firmy księgowe, takie jak na przykład Biuro rachunkowe Bilans, podejmują się reprezentowania naszych interesów w Urzędzie Skarbowym, czy w innych organach kontrolnych.  Należy pamiętać, że nawet księgowość uproszczona wymaga bezustannego śledzenia zmieniających się przepisów oraz umiejętnej ich interpretacji.